annagudny.bloggar.is
Smá bloggAnna Guðný
Það hafa margir spurt hvort ég sé hætt að blogga úr því ég kom með þá hugmynd í síðustu bloggfærslu. En ég get víst ekki neitað aðdáendum mínum um það að skrifa þetta awesome blogg. Vonast bara til að síðan verði algjörlega legendary!
Það er margt að gerast á nýju ári og í raun eru ákveðin tímamót í lífi mínu núna. Ég hef undanfarin 25 ár búið í sama húsinu og ég hef aldrei flutt um ævina. En núna er ég farin að flytja dótið mitt í góða hverfið í Kópavoginum þar sem kókómjólk er alltaf til í ísskápnum og suðusúkkulaði í nammiskápnum. Gæti það verið nokkuð betra? Er því að verða hrikalega flott húsfreyja á Vatnsenda...
Íslendingar ætla að setja heimsmet í mótmælum þessa dagana og skil ég það ósköp vel. Skil eiginlega ekki af hverju ég hef aldrei mætt á laugardegi til þess að mótmæla. Vil samt ekki vera ein af hópnum sem hefur staðið fyrir mótmælum frá því í gær. Skil ekki tilganginn í því að skíta allt út því það eru líklegast við skattgreiðendur sem borgum þrifin. Og allar aukavaktirnar hjá lögreglumönnunum. Skil samt ekki alveg löggurnar heldur...annað hvort eru þeir alltaf til í smá slagsmál eða bara orðnir allt of þreyttir og finnst þess vegna erfitt að hafa hemil á sér. Maður spyr sig.
Hélt ég þyrfti aldrei að hræðast það að missa vinnuna því í gegnum tíðina hefur verið þvílíkur skortur á hjúkrunarfræðingum að hver og einn gat valið þá vinnu sem þótti henta best. Auðvitað vantar enn hjúkrunarfræðinga en það skiptir engu máli...það eina sem skiptir máli núna er ráðningarbann og yfirvinnubann. Þeir sem útskrifast í vor eru því allir á höttunum á eftir vinnu sem er hvergi að fá...eitthvað sem ég hélt að ætti frekar við um viðskiptafræðinga. En það er víst kreppa og þá getur ýmislegt gerst. Vona að þetta hafi þær afleiðingar að við sem starfsmenn og einstaklingar verðum betur metin að verðleikum en áður. Áður var nóg að hafa prófið en núna hlýtur að skipta máli hvers konar starfsmaður maður er. Og það er auðvitað jákvætt.
Hugsa til þess daglega og stundum oft á dag hversu þakklát ég er fyrir það að hafa ekki keypt mér íbúð fyrir um 1 ári síðan eins og ég ætlaði mér. Er líka mjög þakklát fyrir það að hafa ekki sett sparipeningana mína í hlutabréf eins og margir vina minna ráðlögðu mér. Stundum er bara gott að vera svolítið skynsamur og kannski smá gunga líka.
Vil svo að endingu benda ykkur á nýjar myndir á myndasíðunni minni...
Það er margt að gerast á nýju ári og í raun eru ákveðin tímamót í lífi mínu núna. Ég hef undanfarin 25 ár búið í sama húsinu og ég hef aldrei flutt um ævina. En núna er ég farin að flytja dótið mitt í góða hverfið í Kópavoginum þar sem kókómjólk er alltaf til í ísskápnum og suðusúkkulaði í nammiskápnum. Gæti það verið nokkuð betra? Er því að verða hrikalega flott húsfreyja á Vatnsenda...
Íslendingar ætla að setja heimsmet í mótmælum þessa dagana og skil ég það ósköp vel. Skil eiginlega ekki af hverju ég hef aldrei mætt á laugardegi til þess að mótmæla. Vil samt ekki vera ein af hópnum sem hefur staðið fyrir mótmælum frá því í gær. Skil ekki tilganginn í því að skíta allt út því það eru líklegast við skattgreiðendur sem borgum þrifin. Og allar aukavaktirnar hjá lögreglumönnunum. Skil samt ekki alveg löggurnar heldur...annað hvort eru þeir alltaf til í smá slagsmál eða bara orðnir allt of þreyttir og finnst þess vegna erfitt að hafa hemil á sér. Maður spyr sig.
Hélt ég þyrfti aldrei að hræðast það að missa vinnuna því í gegnum tíðina hefur verið þvílíkur skortur á hjúkrunarfræðingum að hver og einn gat valið þá vinnu sem þótti henta best. Auðvitað vantar enn hjúkrunarfræðinga en það skiptir engu máli...það eina sem skiptir máli núna er ráðningarbann og yfirvinnubann. Þeir sem útskrifast í vor eru því allir á höttunum á eftir vinnu sem er hvergi að fá...eitthvað sem ég hélt að ætti frekar við um viðskiptafræðinga. En það er víst kreppa og þá getur ýmislegt gerst. Vona að þetta hafi þær afleiðingar að við sem starfsmenn og einstaklingar verðum betur metin að verðleikum en áður. Áður var nóg að hafa prófið en núna hlýtur að skipta máli hvers konar starfsmaður maður er. Og það er auðvitað jákvætt.
Hugsa til þess daglega og stundum oft á dag hversu þakklát ég er fyrir það að hafa ekki keypt mér íbúð fyrir um 1 ári síðan eins og ég ætlaði mér. Er líka mjög þakklát fyrir það að hafa ekki sett sparipeningana mína í hlutabréf eins og margir vina minna ráðlögðu mér. Stundum er bara gott að vera svolítið skynsamur og kannski smá gunga líka.
Vil svo að endingu benda ykkur á nýjar myndir á myndasíðunni minni...
Athugasemdir
1
Karen skrifar:
Þessi færsla er sko komin í legendaryfile-inn í tölvunni minni! :) En ánægð að þú sért ekki hætt og til hamingju með sambúðina.. verður gaman að kíkja á ykkur næst þegar að ég er heima og spila matador :)
22. janúar 2009 klukkan 12:05
